Gepubliceerd op:
11
januari
2021

Twee jonge Mechelse theatermakers, Michèle Even & Mattias De Paep, maken psychisch lijden en euthanasie bespreekbaar. Ze brengen het waargebeurd verhaal van Emily De Smaele.

Een actuele thematiek die de jonge Mechelse theatermakers van ’tg bARST onder de aandacht willen brengen aan de hand van theater en lezingen. Ze krijgen daarbij ondersteuning van RADAR. Een crowdfundingcampagne in samenwerking met Stad Mechelen leverde meer dan 6000 euro op.

Emily De Smaele is een vrouw vol humor. Ze is intelligent, creatief en heeft een zelden gezien inzicht in zichzelf. Toch vraagt ze euthanasie aan. Op 25 augustus 2018 sterft ze na euthanasie wegens ondraaglijk psychisch lijden. Emily blijft voor altijd 27.

Haar vriendin Michèle Even blijft achter met een berg herinneringen, hun chatgesprekken, honderden bladzijden tekst van Emily en nog meer vragen. Want hoe dicht ze ook bij Emily stond, tot de kern van haar lijden kreeg ze nooit toegang. In het hyperpersoonlijke theaterproject ‘Emily, such fun…’ gaat ze op zoek naar antwoorden. Hoever kan vriendschap gaan? Wat is ondraaglijk psychisch lijden? En hoe verwerk je het verlies van iemand voor wiens dood je mee gevochten hebt? Een confronterende getuigenis vol herinneringen, bespiegelingen en authentieke teksten.

Partnerschappen & crowdfunding

RADAR begeleidt de makers. Stad Mechelen en Sabam For Culture kenden een subsidie toe en de pas afgelopen crowdfundingcampagne van Stad Mechelen was buitengewoon succesvol en haalde 115% van het doelbedrag van 6000 euro op. 
Het project vond ook heel wat steun bij organisaties: het Humanistisch Verbond en het Willemsfonds stellen de lezing voor aan hun afdelingen en financieren een boek met de tekst en extra tekstmateriaal van Emily. Ook LEIF, Vonkel en Similes zorgen mee voor de verspreiding.

Docutheater

‘tg bARSt is het nieuwe gezelschap van Michèle Even en Mattias De Paep. Een project van bARSt wil toegankelijk en bespreekbaar maken wat verborgen blijft. ‘Emily, such fun…’ is hun eerste project en bestaat uit twee delen:

  1. De theaterlezing situeert zich tussen spelen en lezen. De doelgroep zijn mensen uit de zorgsector, mensen die psychisch lijden, hun omgeving, verplegers in opleiding… De lezing is zo gemaakt dat ze overal kan plaatsvinden. De tournee begint van zodra de COVID-maatregelen dit toelaten.
  2. De theatervoorstelling heeft een crossdisciplinaire benadering. Dans en beweging becommentariëren de vertelling of nemen die over. Michèle deelt de scène met een taiko-percussionist. Deze traditionele Japanse muziek gaat van sacraal tot opzwepend en kan een gevarieerd palet aan geluiden en sferen oproepen. De voorstelling zal try-outen op het Outside In Festival van ARSENAAL/LAZARUS in samenwerking met RADAR Mechelen in april 2021 (onder voorbehoud).

Meer info

www.emilysuchfun.be