Het voormalig zwembad van Mechelen, gebouwd in combinatie met een stapelhuis, werd tussen de Dijle en  het Keerdok gebouwd. De plannen voor de oprichting van een zwemdok dateerden al van 1897. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werden ze hernomen om de talrijke werklozen te behoeden voor deportatie naar Duitsland. De stad stelde de bouwgrond ter beschikking, de staat en provincie bekostigden de werken; een private maatschappij trad op als bouwheer met A. Van Haesendonck als architect. 

De 'Ouwen Dok', zoals het gebouw in de volksmond wordt genoemd, is een imposant complex in eclectische, overwegend neo-Vlaamse renaissancestijl. Het rechthoekig grondplan vertoont een centrale zwemkom met links en rechts openbare baden. Die worden geflankeerd door vier vleugels: de inkom en het administratief gedeelte ten oosten, de berging en machinekamer ten noorden, de publieke stortbaden ten westen, en het voormalig douane- en accijnzengebouw ten zuiden. 

Beschermd als monument dd. 13/02/1997