Gepubliceerd op:
24
september
2018

Op donderdagavond 20 september werden in Ontmoetingscentrum De Kettinghe te Heffen de prijzen voor de vijf winnende gedichten uitgereikt.

Op donderdagavond 20 september werden in Ontmoetingscentrum De Kettinghe te Heffen de prijzen voor de vijf winnende gedichten uitgereikt. 

Wedstrijd Gedichten uit de Dorpen.

De actie was geïnspireerd door Mechelaar Gust Moens, die een dorpsgedicht schreef over zijn Hombeek. Dit gedicht kreeg een zichtbare plaats in het nieuwe dorpshuis van Hombeek dat recent geopend werd. De stad wil ook de Mechelaars die buiten de stadskern wonen actief betrekken bij cultuur. Daarom organiseerde ze de wedstrijd 'Gedichten uit de dorpen. Insteek was het dorp, de dorpsmentaliteit, het dorpsleven, …

In totaal werden er 33 gedichten ingezonden die elk een lyrische vertaling brachten van het dorpsgevoel.
Mechelen groeit en ook de dorpen merken dat. Sommigen kijken met heimwee terug naar hoe het vroeger was. Anderen menen hoe meer zielen, hoe meer vreugde. En ook aan de wijzigingen in de samenleving ontsnappen de dorpen niet. De wedstrijd ‘Gedichten uit de Dorpen’ stimuleerde de dorpsbewoners tot betrokkenheid wat ook de sociale cohesie ten goede komt. Dit kan alleen maar het dorpsgevoel aanwakkeren en ook de vernieuwde werking van de dorpshuizen versterken

Vijf winnaars

De jury werd samengesteld uit poëzieliefhebbers uit de verschillende dorpen en een medewerker van de Bibliotheek Mechelen. Bij de evaluatie werd gekeken naar de structuur van het gedicht, de betekenis en originaliteit, en de link met het dorp.

De algemene conclusie is duidelijk: het zijn gedichten van bewoners die graag in hun dorp wonen en zich er goed voelen. Sympathieke gedichten, met liefde voor het dorp. Soms wat nostalgisch, maar zeker ook hoopvol naar de toekomst toe. Sommige dichters ging leuk de toer op en flansten met de taal. Er werd gezocht naar mooie rijmvorm, zonder te vervallen in klassieke karamellen. Ook werd aandacht besteed aan het zoeken naar een leuke vormgeving.
Volgende gedichten werden uiteindelijk door de juryleden verkozen:

  • Boven Battel, van Ronald Langenus
  • #2801love, van Ward Bosmans uit Heffen
  • VROEGER EN MORGEN, van Bart(TED) Lauwens uit Leest
  • Mijn dorp, van Jan d’Hoine uit Muizen
  • Wandelen door Walem, van Annick Uytterhoeven

Van lyriek tot pamflet

Sommigen, zoals Bart Lauwens uit Leest, doen een oproep aan de dorpsbewoners om zich in te zetten voor het dorpsleven, niet alleen het verleden te koesteren, maar ook vandaag in het gemeenschapsleven te investeren en daarmee de toekomst veilig te stellen. Bart Lauwens weet waarover hij spreekt, want is zelf muzikant en presentator bij de lokale brassband Sint Cecilia Leest. Anderen vatten dan weer een veelvoud aan associaties en indrukken samen in hun gedicht. Ronald Langenus ging voor zijn gedicht Boven Battel omvangrijk te werk. Bij meer dan 100 inwoners van Battel is hij op visite gegaan om te polsen naar de associaties die Battel oproept.  

Een korte synopsis van de gedichten:

  • Ronald Langenus bezingt in Boven Battel het leven vanuit het perspectief van buizerds en brengt een ode aan de veerkracht van de natuur en beschrijft hoe de mens zich in dit mooie stukje Mechelen uit de rivieroevers heeft getrokken.
  • Hashtags zijn in de mode, de stad Mechelen doet er ook aan mee. #2801loveis een begrip op sociale media. Ward Bosmans zet Heffen in de kijker onder de emanciperende titel #2801love. Hij besluit dat het er Heffen on Earth is!
  • Eveneens aan de Westkant van de Zenne ligt het pittoreske Leest, waarover Bart Lauwen een mijmering over Vroeger en Morgen schreef. Bart Lauwen houdt een vurig pleidooi aan de Leestenaar. Een pleidooi om het heft in eigen handen te nemen, om zelf mee de motor van een sterke gemeenschap te zijn.
  • Jan d’Hoine geeft in Mijn Dorp  een lyrisch vertaling van het gevoel dat hij krijgt bij zijn dorp Muizen. Naast het werk dat de sloophamer van de tijd heeft teweeggebracht, ontwaart Jan d’Hoine nog steeds ons hoogste goed: menselijke warmte.
  • In Wandelen door Walemtoont Annick Uytterhoeven ons mee in verschillende tijdsbelevingen – het trage meanderende werk van de Nete, de herinnering aan de gruwel van het fort, het anonieme perspectief van hoogbouw en de vertrouwdheid van de nacht.

De 5 gedichten werden gedrukt op een mooie canvas en krijgen elk een plaats in het desbetreffende dorpshuis. De winnaars kregen elk een eigen canvas mee naar huis. Alle deelnemers van de wedstrijd werden ook getrakteerd op een begeleide rondwandeling in Het Predikheren tijdens het laatste weekend van Open Predikheren.